NEDERLANDSE VERENIGING VOOR ZELFREGIE EN HERSTEL

Náást goede zorg is het heel belangrijk dat er ruimte is voor maatschappelijk en persoonlijk herstel. Op je eigen tempo en in wederkerigheid met anderen. In het IZA is daarom één van de afspraken om te komen tot een landelijk dekkend netwerk van laagdrempelige steunpunten zoals zelfregie en herstelinitiatieven. De IZA-werkgroep formuleerde voor laagdrempelige steunpunten. Zelfregie en herstelinitiatieven geven vorm aan deze kenmerken. Graag delen we de komende tijd 10 voorbeelden van hoe zelfregie en herstelorganisaties dat doen.

Deze week lees je op deze pagina over kenmerk 5. Binnenkort publiceren we de verhalen van alle 10 kenmerken in een mooie bundel.

Kenmerk 5: Wij zien elkaar als mens, niet als cliënt of hulpverlener

Eén van onze leden, De Waterheuvel, vertelt erover: “Zelfregie en herstelorganisaties werken niet met indicaties en diagnoses. Bij een aantal zelfregie en herstelorganisaties hangt men de diagnose letterlijk bij binnenkomst aan de kapstok. De Waterheuvel in Amsterdam is een veilige haven, maar wel eentje die een open verbinding heeft met de samenleving en alle dagelijkse beslommeringen. Het collectieve gevoel wordt versterkt door vooral op het proces te zitten, hoe doen wij het met elkaar. Kan iedereen zijn ei kwijt, kunnen we dingen met elkaar bespreken, heeft iedereen voldoende ruimte?”

Heel fijn is dat! Zo’n collegiale relatie geeft ook heel veel antwoord op hoe je met elkaar omgaat. Want dat is ook op basis van deskundigheid die iedereen inbrengt om de activiteiten draaiende te houden.

“Het gaat er niet om welke psychische problemen je hebt (gehad) maar om wie je bent en hoe je kunt bijdragen aan de Waterheuvel als geheel. Het hebben van psychische klachten is een gegeven, daar hebben we het wel over, maar het staat niet op de voorgrond. Waar het om gaat is dat men zich veilig voelt en dingen van elkaar herkent. Dat geeft ruimte aan acceptatie, verdraagzaamheid en veiligheid. En wanneer er spanningen ontstaan bespreken wij dit. Zo zou het eigenlijk in iedere organisatie moeten zijn.”

Omdat we allemaal gelijkwaardig zijn als mens, gaat het bij ons altijd om het collectief en minder over individuele wensen of gedrag.

“De mensen komen uit alle lagen van de bevolking, uit verschillende wijken van de stad, met een brede diversiteit aan ervaringskennis als het gaat psychische problemen en alle gevolgen van dien. Betrokkenheid van naasten is bij ons gewoon, hoort erbij. Zo kan het zijn dat iemand in de familie heel technisch is of verstand heeft van ICT, die iets voor ons kan doen (en wij voor hen). De verbondenheid met het dagelijkse leven is groot. Er is iemand die problemen heeft met een buurman die overlast geeft, en er is wel iemand die een familielid heeft die werkt bij een woningbouwvereniging. Het gaat bij ons altijd van mens-tot-mens.”

Deze verbondenheid is altijd een bron van hoop en kracht, ja die kracht is echt enorm voelbaar.

Meer over de IZA: Landelijk netwerk van laagdrempelige steunpunten zoals zelfregie- en herstelinitiatieven!

In het IZA is afgesproken dat er een landelijk dekkend netwerk van laagdrempelige steunpunten zoals zelfregie- en herstelinitiatieven wordt gerealiseerd. Om deze afspraak mogelijk te maken is er een IZA-werkgroep met de VNG, Sociaal Werk Nederland, MIND, VWS, De Nederlandse GGZ, Valente en de Nederlandse Vereniging voor Zelfregie en Herstel. De IZA-werkgroep biedt in bijgaand document informatie aan partijen in regio’s om laagdrempelige steunpunten in de transformatie-opgave van regio’s een plek te kunnen geven. De samenwerking van deze landelijke partijen op dit onderwerp is nieuw en we zijn er trots op dat het ons is gelukt om de verbinding te vinden in het belang van zelfregie en herstel voor inwoners!

 

 

Download:
Handvatten-netwerk-laagdrempelige-steunpunten-IZA.pdf

Nederlandse Vereniging voor Zelfregie en Herstel

Bestuur:
Georgette Groutars (voorzitter)
Gerard de Roos (penningmeester)
Roel Suidgeest (secretaris)
Lori van Egmond
Petra van Buren

Directie:
Sonja Visser